Ilk shaharlar va tarixiy viloyatlar
Mil. avv. I ming yillik boshida Oʻzbekiston hududida uchta yirik tarixiy-madaniy viloyat shakllandi: Amudaryoning yuqori oqimida Baqtriya, Zarafshon va Qashqadaryo vohalarida Soʻgʻdiyona, quyi oqimda Xorazm. Ular zardushtiylarning muqaddas kitobi «Avesto»da ham tilga olinadi. Mil. avv. VIII–VII asrlarda Samarqandning qadimiy oʻrni Afrosiyob, Qarshi yaqinidagi Yerqoʻrgʻon (Naxshab), Surxondaryodagi Qiziltepa kabi mudofaa devorli shaharlar paydo boʻldi. Xorazmdagi Qoʻyqirilganqalʼa singari dumaloq inshootlar diniy marosimlar va osmon kuzatuvlari bilan bogʻliq deb taxmin qilinadi. Aholi sugʻorma dehqonchilik, chorvachilik va hunarmandchilik bilan shugʻullangan, dashtlardagi koʻchmanchi saklar va massagetlar bilan yonma-yon yashagan.
Ahamoniylardan yunon-baqtriyaliklargacha
Mil. avv. VI asr oʻrtalarida bu viloyatlar Ahamoniylar saltanatiga qoʻshilib, soliq toʻlovchi satrapliklarga aylandi; Doro I ning Behistun bitigida ularning nomi bor. Mil. avv. 329–327-yillarda Makedoniyalik Iskandar bu yerlarni bosib oldi, ammo soʻgʻd sardori Spitamen boshchiligidagi qarshilikka duch keldi. Iskandar vafotidan keyin Salavkiylar, soʻng mustaqil Yunon-Baqtriya podsholigi hukm surdi: Termiz yaqinidagi Kampirtepa singari qalʼalar, yunoncha tangalar va meʼmoriy uslublar shu davrdan qolgan.
Ipak yoʻli ochiladi: Davon, Qangʻju va kushonlar
Mil. avv. II asrda Xitoy elchisi Chjan Szyan Fargʻona vodiysidagi Davon va Sirdaryo boʻyidagi Qangʻju davlatlari haqida xabar berdi; mil. avv. 104–101-yillardagi «samoviy otlar» urushidan soʻng Xitoy bilan muntazam aloqalar boshlandi. I asrda yuechji qabilalaridan chiqqan kushonlar Amudaryodan Shimoliy Hindistongacha choʻzilgan saltanat qurdi. Termiz atrofidagi Qoratepa va Fayoztepa monastirlari, Dalvarzintepa shahri va uning oltin xazinasi, Xolchayon saroyi haykallari — kushon davrining eng mashhur yodgorliklari. Xorazmda esa Tuproqqalʼa saroy-shahri qad koʻtardi, quyi Amudaryo boʻyida oʻnlab qalʼalar — «Ellikqalʼa» barpo etildi. Kushon tangalarida yunon, hind va eron ilohlari yonma-yon tasvirlangan — bu davr madaniyatining koʻp qatlamli boʻlganini koʻrsatadi.
Soʻgʻd savdogarlari, eftaliylar va turklar
IV–VIII asrlarda soʻgʻdlar Ipak yoʻlining asosiy savdogarlariga aylandi: ularning jamoalari Xitoy va Moʻgʻulistongacha yoyildi, soʻgʻd tili xalqaro savdo tiliga aylandi. V asrda mintaqani eftaliylar boshqardi, 560-yillarda esa Turk xoqonligi ularni yengdi. Mahalliy hukmdorlar xoqonlarga tobe boʻlgan holda shaharlarini boshqarishda davom etdi. Samarqanddagi Afrosiyob devoriy suratlari (VII asr oʻrtalari), Buxoro vohasidagi Varaxsha saroyi — soʻgʻd sanʼatining eng yorqin namunalari. Bu davr VIII asr boshida arablar kelishi bilan yakunlandi. Soʻgʻdlar orasida zardushtiylik bilan birga buddaviylik, moniylik va nasroniylik ham tarqalgan; soʻgʻd yozuvi keyinchalik qadimgi uygʻur va moʻgʻul yozuvlariga asos boʻlgan.
Qayerda koʻrish mumkin
Samarqanddagi Afrosiyob muzeyi, Termiz arxeologiya muzeyi, Fayoztepa va Qoratepa xarobalari, Qoraqalpogʻistondagi Ayozqalʼa, Tuproqqalʼa va Qizilqalʼa — qadimgi davr bilan tanishish uchun eng yaxshi manzillar. Afrosiyob shaharchasining oʻzida esa qadimgi mudofaa devorlari va ark qoldiqlarini koʻrish mumkin.